บทกะระณียะเมตตะสุตตัง

บทแผ่เมตตาใช้สวดคู่หลังจากบทมหาทิพย์เพื่ออุทิศส่วนกุศลแก่เจ้ากรรมนายเวรโดยตรง
 โดยมีครูบาอาจารย์ที่ท่านเคารพนับถือเป็นประจักษ์ทิพย์พยาน

          กะระณียะ มัตถุกุสุะเลนะ

สักโก อุชู จะ สุหุชู จะ

สันตุสสะโก จะ สะภะโร จะ

สันติทริโย จะนิปะโก จะ

 นะ จะ ขุททังสะมาจะเร กิญจิ

สุขิโขวา เขมิโน โหนตุ

เย เกจิ ปาณะภูตัตติ

ทีฑา วา เย มะหันตา วา

ทิฎฐา วาเยจะ อะทิฎฐา

ภูตาวา สัมภะเวสี วา

นะ ปะ โร ปะรัง นิกุพเพถะ

พยาโรสะนา ปะฎีฆะสัญญา

มาตา ยะถา นิยัง ปุตตัง

เอวัมปี สัพพะภูเตสุ

          เมตตัญจะ สัพพะโลกัสมิง

อุทะธัง อะโธ จะ ติริยัญจะ

ติฎฐัญจะรังนิสินโน วาสะยาโนวา

เอตัง สะติง อะธิฎเฐยยะ

ทิฎฐิญจะ อุนุปะคัมมะ

กาเมสุ วิเนยยะ เคธัง นะ หิ ชาตุ

ยันตัง สันตัง ปะทัง อะภิสะเมจจะ

สุวะโจ จัสสะ มุทุ อะนะติมานิ

อัปปะกิจโจ จะ สัลละหุกะวุตติ

อัปปะคัพโภ กุเลสุ อะนะนุคิทโธ

เยนะวิญญู ปะเร อุปะวะเทยยุง

สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตตา

ตะสา วา ถาวะรา วา อะนะวะเสสา

มัชฌิมา รัสสะกา อะณุกะถูลา

เย จะ ทูเร วะสันติ อะวิทูเร

สัพเพ สัตตา ภะวันตุ สุขิตัตดา

นาติมัญเญถะ กัตถะจิ นังกิญจิ

นาญญะมัญญัสสะ ทุกขะมิจเฉยยะ

อายุสา เอกะปุตตะมะนุรักเข

มานะสัมภาวะ อะปะริมาณัง

มะนะสัมภาวะเย อะปะริมาณัง

อะสัมพาธัง อะเวรัง อะสะปัตตัง

ยาวะตัสสะ วิคะตะมิทโธ

พรัหมะเมตัง วิหารัง อิะมาหุ

สีละวา ทัสสะเนนะสัมปันโน

คัพภะเสยยัง ปุนะเรตีติ